Full story about Felt bikes being substandard :
Short summary: Apparently they aren't rigid/stiff enough. If you cycle at a calm pace it isn't a problem, but if you push a lot of W then you can't get the speed that you would achieve on other bikes. Especially in the corners it's a huge problem. [part about scientist] The riders soon came to the consensus that they can't be competitive with a Felt bike.
Some examples: In La Marseillaise half the team finished outside the time limit, Devolder (yes that one) finished outside the time limit in a TT...
The cross versions are even worse. Standard rule the lighter the bicycle, the better in cyclocross (since you have to carry it on your back for quite a bit on most tracks). Apart from the bracket and the headset of the bike, that has to be a bit sturdier. This makes the frame a bit heavier off course, but you lose less power when pushing. Felt doesn't have that.
On top of that Felt doesn't make custom frames. This is a problem for some riders (tall, strange body ratio's like Sagan...). They lose a lot of power (in casu: Van Aert). For such riders it's impossible to achieve your optimal pedalling frequency.
Full article:
Wout van Aert is lang niet de enige renner die “niet honderd procent gelukkig is” bij Veranda’s Willems-Crelan. Gaetan Bille (29), Sander Cordeel (30) en Otto Vergaerde (23) getuigen over een ellendig seizoen, nefast voor hun carrière, waarin ‘trage’ fietsen de sfeer tussen renners en manager Nick Nuyens compleet verziekten. “Wat wij hebben meegemaakt,” zegt Bille, “dat kan niet bij een profploeg.”
Bij de start van dit seizoen leek het nieuwe Pro-Continentale team Veranda’s Willems-Crelan een perfecte puzzel. Een fusie van de crossploeg van superster Wout van Aert met de kleine, maar succesvolle wegploeg Veranda’s Willems. Met Nick Nuyens, oud-winnaar van de Ronde van Vlaanderen, leek de best mogelijke manager aan het hoofd te staan.
De wittebroodsweken waren evenwel heel snel voorbij. “Het is misgegaan van bij het begin”, zegt Gaetan Bille. “Vanaf het moment dat de fietsen van constructeur Felt arriveerden. Het was meteen duidelijk dat er een probleem was. De fietsen waren niet stijf genoeg. Als je rustig fietste ging het wel, maar bij hoge wattages kreeg je niet de snelheid die je op andere fietsen zou halen. Vooral in bochten was het verschil enorm. Met Kristof De Kegel hebben we een topwetenschapper in de ploeg. Hij zag ook dat het niet klopte.” Cordeel en Vergaerde bevestigen dat er onder de renners meteen een consensus was dat ze nooit competitief zouden zijn op de nieuwe Felt. “Dat was inderdaad duidelijk van bij het begin”, aldus Vergaerde.
Dramatische start
De start van het seizoen was in ieder geval dramatisch voor Veranda’s Willems-Crelan. In de Grand Prix la Marseillaise eindigden drie van de acht renners buiten tijd. Sprinter en kopman Timothy Dupont gaf op in de Ster van Bessèges, Stijn Devolder finishte buiten tijd in de tijdrit. “Na Bessèges zijn de problemen met de fiets gesignaleerd aan Nick Nuyens”, zegt Bille. “Maar hij wilde er niks van weten. Het lag niet aan de fietsen, het lag aan ons. We mochten ook niet met de journalisten praten over de fietsen. Daar was hij heel duidelijk in.”
“Nick wilde wachten tot Wout van Aert aan zijn wegcampagne zou beginnen. Want Wout zou zogezegd wel resultaten halen op de nieuwe fiets. Zo hebben we drie maanden verloren. De Omloop Het Nieuwsblad hebben we met crosskaders gereden, maar crossfietsen op de weg, dat gaat ook niet.”
Van Aert begon uiteindelijk begin mei in de Ronde van Noorwegen aan zijn wegseizoen, maar ook hij kwam er daar niet aan te pas. Toen ging de ploeg wel op zoek naar oplossingen, zegt Bille: “Voor de Baloise Belgium Tour hebben ze voor vier renners een oud Felt-kader gekocht, waar Skil-Shimano nog mee gereden had. “Timothy Dupont, Wout van Aert, Dries De Bondt en Huub Duijn hebben er toen één gekregen.” Sander Cordeel vult aan: “Wie er één kreeg en wie niet, hing af van je naam. Je moest ook wat geluk hebben dat ze er net één in je maat hadden gevonden.” Bille: “Dupont kreeg er één, maar dat was twee maten te groot.”
Verziekte sfeer
Op dat moment was de sfeer tussen renners en management al naar het vriespunt gezakt. Ivan De Schamphelaere, de manager die verantwoordelijk was voor het succesvolle seizoen 2016 van Veranda’s Willems, was ook vertrokken bij de ploeg. “De situatie zorgde voor veel wrevel tussen management, mecaniciens en renners”, zegt Vergaerde. “Sommige renners kregen wel een nieuwe fiets, andere niet. Je kan je voorstellen wat dat doet met de sfeer in een ploeg.”
Hoezeer de sfeer was verziekt, bewijst dit verhaal van Gaetan Bille: “Ik zat in mijn laatste contractjaar. Ik moest presteren om een plaats te vinden voor 2018. Dus voor het Belgisch kampioenschap heb ik zelf een nieuwe Felt-fiets gekocht. Die was helemaal uitgerust met materiaal van de sponsors, maar Nuyens reageerde furieus. Ik mocht die fiets niet gebruiken. Ik werd betaald door de ploeg en moest rijden op de fiets die zij mij gaven. Vanaf dan ben ik nauwelijks nog opgenomen in selecties voor wedstrijden. Eén keer om de vijf weken, wat blijkbaar het minimum is voor de UCI. En ook toen moest ik op de fiets van de ploeg rijden.”
Vergaerde en Cordeel, ook allebei einde contract, kregen wel een nieuwe fiets, maar pas in augustus en september respectievelijk. “Pas in de Brussels Cycling Classic”, zegt Cordeel. “In zo goed als alle wedstrijden nadien heb ik nog geprobeerd om de vroege vlucht te halen, maar het was te laat om me nog te tonen aan andere ploegen.” Ook voor Vergaerde eindigde het seizoen in mineur. Na een tegenvallende Binche-Chimay-Binche kreeg hij in een trieste apotheose van de ploeg te horen dat hij niet meer mocht starten in Parijs-Bourges en Parijs-Tours. “Ik zou te weinig gemotiveerd geweest zijn”, aldus Vergaerde. “Ik hoorde het op hotel in Mechelen. Ik moest met mijn fiets in een zak te voet naar het station van Mechelen. Daar is er emotioneel iets gebroken bij mij.”
Geen nieuw contract
De conclusie is nu voor alle drie de renners dezelfde: ze kregen na dit noodlottige seizoen geen nieuw contract bij Veranda’s Willems-Crelan en zijn profrenner af. Bille doet wel verder op continentaal niveau, “gewoon voor het plezier”. Cordeel stapt met zijn ingenieursdiploma bouwkunde in het burgerleven, “veel vroeger dan verwacht”. Voor Vergaerde kan er binnenkort nog een appel uit de kast vallen, maar het leed is wel geleden: “Ik zat bij Topsport Vlaanderen, toen ik overstapte naar Veranda’s Willems-Crelan. Ik moest daar niet weg. Nu heb ik spijt van mijn keuze.”
Bille is kwaad op manager Nuyens: “Alles wat wij hebben meegemaakt, dat kan niet bij een professionele ploeg. Van een oud-renner verwacht je dat hij begrip toont voor zijn coureurs, maar dat was niet zo.” Sander Cordeel is al wat milder: “Ik heb met Nick nooit problemen gehad, misschien ook omdat ik wat zachter ben van karakter. Ik begrijp dat ik een werknemer ben van de ploeg en dat hij als manager vast hangt aan sponsorcontracten.”
Volgens Bille blijven de fietsen tot vandaag een item bij de ploeg-Nuyens: “Daarom heb ik mijn verhaal willen doen”, zegt hij. “Het is een situatie die alle renners binnen de ploeg gijzelt. Ik begrijp dat zij zich niet kunnen uitspreken zolang ze een contract hebben. Daarom doe ik het in hun plaats. In de hoop dat het iets kan veranderen.”
Het probleem van Wout: kader “te slap”
Wat is nu het probleem met die Felt-fietsen van Wout van Aert? Insiders beweren dat de renner klaagt dat zijn crossfiets “te slap” is.
“Dat heeft alles te maken met de constructie van het carbon waaruit het fietskader is gemaakt”, zegt ex-renner Frank Hoste, die in Gent een bedrijf heeft dat kaders lakt en ontwerpt. “Hoe lichter de fiets in het veldrijden, hoe beter. Want je moet hem nu en dan op je rug nemen, natuurlijk. Maar soms is het beter dat het frame iets steviger gebouwd wordt aan het braquet en het balhoofd. Het frame zal dan uiteraard iets zwaarder worden, maar er zal ook minder vermogen verloren gaan bij het trappen. Van Aert is 1m87. Hij kan vermogen verliezen als de fiets niet op zijn maat is. Je hebt geen optimale pedaaltred, waardoor kracht verloren gaat.”
De oplossing: een ander frame bouwen, op maat van de renner. “Maar dat is een dure affaire”, zegt Frank Hoste. “Tom Boonen bijvoorbeeld, die niet echt de standaardmaten van een renner heeft, kreeg een fiets op maat. Ik denk Peter Sagan ook. Die heeft heel korte benen en een lang bovenlichaam, dan moet het frame aangepast zijn om geen vermogen te verliezen. Toen Leif Hoste bij Katusha reed, wou hij niet met Focus rijden. Dus liet hij een Italiaans kader op maat laten maken en werd dat volledig overspoten met de sponsors van het team. Maar toen hij aan de start van de Omloop Het Nieuwsblad stond, merkte de fietsconstructeur dat op. Hij is moeten starten met zijn reservefiets.”
Is dat dan geen optie voor de wereldkampioen veldrijden? “Neen, vroeger knepen de teams nog weleens een oogje dicht, maar nu gaat dat niet meer”, zegt Hoste. “Er zijn uitzonderingen hoor, Chris Froome bijvoorbeeld. Shimano sponsort Team Sky, maar heeft geen ovalen tandwiel. Froome wil daar per se mee rijden, dus laten ze toe dat hij een ander merk monteert. Tot er eens iets fout loopt, natuurlijk.”
such glee.